ER-OP-UIT! LIFESTYLE

Weer of Geen Weer, Wij Wandelen!

Wel of niet lopen? Het weer is nogal wisselvallig de laatste dagen, maar wat beweging is absoluut noodzakelijk. Dus wij gaan gewoon wandelen!

Zondagheader

WANDELEN IS ECHT NOODZAKELIJK OP EEN GEGEVEN MOMENT


Moet toegeven dat mijn gewicht nog nooit zo heeft geschommeld. Als ik minder eet lijk ik zwaarder te worden en andersom. Toch let ik echt heel veel erop om niet een jojo effect te krijgen. Nu ik in de vakantie bijna 80 kilometer per week minder fiets (zoontje naar school brengen) en mijn work-outs ook niet een ritme hebben (schoolvakantie), merk ik dat mijn lichaam begint te protesteren. Vervelend. Dan maar wandelen.

Dus lopen? Ja, vooruit!

‘Mam?’

‘Ja, je krijgt een ijsje als we daar aankomen.. maar eerst even poseren..’

FLOWERPOWER!

Zondag17

‘Kijk even omhoog schat..’

‘Maaaaaam….’

‘Oké, kijk dan maar naar links.’

Zondag1

Het waaide nogal. Om dan met je telefoon scherpe foto’s te maken is nogal een opgave.

‘Lieverd, tik even op het knopje terwijl ik hem zo vasthoud…’

‘Zo?’, vroeg hij gespannen, terwijl de telefoon een opdonder kreeg.

‘Bijna, nog een keer…nog een keer…nog eentje?’

Zondag7

‘Zijn we er al?’

‘Eh…nee..’

Zondag12

Deze was zo schattig. Het enige bloemetje wat daar stond en een zonnestraaltje viel op haar. One-girl-show…

‘We zullen de lezers maar niet vertellen schat, dat hier heel veel hondjes langs lopen’,

‘Hihihi…’, glunderend liepen we verder.

Zondag5

Al vijf van deze schatjes in mijn appartement gehad. Niet zo blij mee, hopelijk nergens een nest. Kan mijn raam niet open zetten of er is alweer eentje in de buurt. Hoe mooi ze ook zijn, ik ben bang voor ze!

Zondag4

Maar nu mogen ze, samen met deze prachtige bloemen de show stelen.

Zondag2

Zondag10

Wat is dat toch met die eenlingen? Wat maakt hun zo bijzonder?

Zondag8

‘Hoever nog?’

Lachend keek ik hem aan, trok een gekke bek en liet hem weten dat het nog minsten vijf kilometer zou zijn.

‘Neeeeh….’, en trok zijn ik-ben-er-weer-ingeluisd-gezicht.

Hij had gelijk!

Zondag19

Ik dacht het al te voelen, ik dacht het al te zien, met de zomer nog naast mij, is de herfst al te zien.

Zondag20

Na de vakantie met een schaar op pad, herfstdecoratie!

Zondag21

Zondag23

‘Nog een klein stukje, dan krijg je een ijsje!’

Zondag25

‘Jeeeh, tijd om uit te rusten. Weet je zeker dat je ijs wil?’

‘Jaaaah….’ 🙂 (Prima, ik kijk wel weer toe)

De surfer achter ons was de boel aan het klaarmaken. Aandachtig bekeken we vanaf het bankje hoe hij te werk ging.

‘Surfers zijn ook de enigen zeker die van harde wind houden’, flapte ik er weer uit.

‘Nee hoor’, antwoordde hij bijdehand terug, ‘zeilboten, windmolens en….’

Hoorde de rest al niet meer en had mijn hoofd al lachend weggedraaid. Laat maar! Hij had vast een binnenpretje.

‘Maar als ik op de fiets zit, dan vind ik het ook vervelend hoor’, liet hij me nog even lachend weten.

Zondag30

‘Kan jij dat ook mama? ‘

‘Nee, ik kom er niet eens op’.

Dat meen ik! Zou meer een lachshow worden voor omzittende. Mag ik bedanken?

‘En nu?’

‘Eet je ijsje maar op en dan de hele weg weer terug!’

‘Nog meer foto’s?’

‘Nee, het toestel is leeg. Vergeten op te laden’.

Dus sorry, dit was het alweer!

Niet dat op de terugweg veel te zien was, behalve moddervoeten. We stonden natuurlijk weer vast in het enige moerasgebied in de hele omgeving en je had hem eens moeten horen haha.

Natte voetjes.

Avontuur! 😉

‘Mam?’

‘Ja?’

‘Hoeveel kilometer hebben we nou gelopen?’

‘Zes of zeven ongeveer, schat ik zo…’

4 comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.