Monogamie | Regelrechte Illusie of Gekozen Waarheid?

Monogamie

MONOGAMIE ALLEEN VOOR SPROOKJES?


Monogamie binnen een relatie. Het kan écht! Kijk maar naar die prachtige zwanenkoppels. Het toonbeeld van monogamie. Althans dat dacht ik, maar blijkt nu dat ook zij wel eens vreemdgaan. Zucht….bestaat het wel echt? Of toch een aangeleerd sprookje?

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen, ik reken mijzelf tot de categorie monogaam. Voor honderd procent. Inmiddels genoeg levenservaring opgedaan, fouten gemaakt en door vallen en opstaan weet ik zeker dat ik dat ook van een eventuele partner zou verlangen.

Weet je dat zeker? Ik hoor je denken…

Je moet blind door het leven gaan als je geen verleiding wil zien

Tenzij ik zou moeten luisteren naar mijn ogen, waar zij op kunnen reageren. Want eerlijk is eerlijk toch? We kijken wel naar anderen. Ook als je dat niet zou willen. Ja zelfs christenen. De enige manier om daar vanaf te komen is door blind te zijn. Dat vermoed ik tenminste, of altijd naar beneden kijken. En nee, boerka’s helpen ook niet. Er bestaat nog zoiets als met de ogen uitkleden.

Dus toch NIET monogaam?

Wat mij betreft wel wat kort door de bocht.

Meerderheid kiest toch voor monogamie

Er is een grote groep daarbuiten, dat gehoor geeft aan hun prikkels en verlangens. Die er niet aan moeten denken om altijd maar te dansen met een en dezelfde partner. Ieder zijn ding en als dat dan gelukkig moet maken…

Maar de meerderheid kiest ervoor toch monogaam te zijn (ondanks al het vreemdgaan). Al zou het alleen maar zijn omdat ze hun botje niet willen delen. Want ja, eerlijk is eerlijk. Als de een het mag, dan mag de ander het ook toch? Daar komt jaloezie weer kijken.

Mijn botje blijft mijn botje

Ik geef het toe. De gedachte dat mijn geliefde aan een ander botje snuffelt is voor mij niet te verteren. Ik zou mij niet meer speciaal voelen. En dat is toch wat je wil bij een partner, je speciaal voelen? Anders kan je net zo goed vrienden zijn met benefits. Ook niet mijn ding.

Als je een relatie hebt, dan wil je meer dan vriendschap. En dat is intimiteit. Dat ene wat je met anderen niet deelt, dat ene speciale waarbij je je bloot geeft. En als een hele groep anderen dat dan ook krijgt, wat blijft er dan over? Behalve een afgelikte boterham. Sorry, ik ben wat dat betreft nog ouderwets, wellicht saai.

Ja maar de sleurrrrrrr…..

Ja wat had je dan verwacht?? Een eeuwig durende sensuele commercial?

Ja dan komt gelijk weer de volgende vraag op de proppen. Zou monogamie makkelijker zijn zonder al die externe verleidingen? Dat vertekend beeld van de maatschappij dat ons dagelijks wordt opgedrongen? De illusie die we maar al te graag geloven?

Zo gek is het dan niet dat we altijd maar geloven dat het gras elders groener is toch?

Met liefde wil je elkaar toch niet bedriegen?

Als het goed is, dan hou je van je partner. En het lijkt mij dat je dan iemand geen verdriet wil doen, dat er afspraken worden gemaakt en dat het ‘ik’ wordt verruild voor het ‘wij’. Het lijkt mij ook dat wanneer er sprake is van liefde, dat je elkaar ook niet wil bedriegen alleen maar om je zin door te drijven. Dat er respect is. Dat je dus een keuze maakt voor wat en wie je belangrijk vind.

Monogamie mag dan een sprookje lijken, maar een relatie of huwelijk is alles behalve dat. Maar dat geldt ook voor het gesnuffel bij de buren. Het gevoel dat je als partner niet genoeg bent, gaat vroeg of laat aan je knagen. Uitzonderingen daargelaten.

Ja maar misschien moet je het eens anders bekijken? 

WAAROM?

Omdat de ander niet sterk genoeg in zijn of haar schoenen staat? Om ergens mee in te stemmen en ondertussen een minderwaardigheidscomplex te creëren? Of het toestaan omdat je anders bang bent degene te verliezen waar je van houdt?

Kijk, ik was gelijk al eerlijk. Ik ben monogaam en vind dat andere he-le-maal niks. Voor mij dus de gekozen waarheid. Maar hoe dan ook, het lijkt mij in ieder geval, dat voordat je aan een relatie begint hier gelijk duidelijk in moet zijn. Nog voordat er verliefdheid in het spel komt. Zo voorkom je veel pijn en verdriet.

Ooit eens met een man gesproken die mij vertelde dat hij regelmatig in die clubs kwam, waar stelletjes elkaar opzochten. ‘En beviel dat?’ vroeg ik nieuwsgierig. ‘Ach’, zei hij, ‘in het begin was het nog wel leuk, maar op een gegeven moment zie je iedereen toch weer zoekende en leeg om zich heen kijken’.

Met andere woorden: alles wordt een keer saai! 

Monogamie retro maken!

Misschien moeten we monogamie weer eens hip maken, je weet wel, retro?? Laten we eens gek doen met z’n allen en terug gaan naar de basis.

Daar waar liefde te vinden is.

Ben natuurlijk wel heel benieuwd, ben ik nou de enig die hier zo over denkt? Ik hoor graag je mening.

Photocredit Pixabay

9 gedachten over “Monogamie | Regelrechte Illusie of Gekozen Waarheid?

  1. Wederzijds respect vind ik het allerbelangrijkste. Als de sleur erin komt, dan zijn daar redenen voor en kan het – inderdaad – al eens fout lopen. Het hangt er maar van af hoe men met die sleur omgaat en vooral dat beide – met de nadruk op beide – partners bereid zijn om daaraan te werken. Ik zou maar wàt graag wilen geloven dat het bestaat, iemand die eeuwig trouw blijft. Helaas, de realiteit heeft me andere dingen doen inzien. En toch…in eigen vriendenkring zie ik hoe mooi dat kan zijn, een koppel dat goed functioneert en waarbij beide partners zichzelf kunnen- en vooral mògen zijn, dus zonder te hoeven inboeten aan die authenticiteit. Interessant stukje dat je hier geschreven hebt 🙂

    1. Goedemorgen Hilde. Trouwe mensen bestaan nog altijd gelukkig, vraag is alleen wie? Ikzelf zie de sleur niet als iets negatiefs, althans niet gelijk. Lijkt me normaal en zijn vaak ook fases. Misschien heeft dat ook met acceptatie te maken? Maar het klopt, dat moet dan wel van twee kanten komen.

      1. Ik hou best van wat pit in een relatie. Sleur is niets voor mij. Maar ik ben het erover eens dat dat fases zijn. Door mijn hooggevoeligheid word ik bovendien ook snel ‘geprikkeld’. De dag dat ik iemand tegenkom die me daarin volledig steunt en begrijpt, lees je het op m’n blog 😉

  2. Mooi geschreven! Ik geloof dat het ook zo bedoeld is, maar helaas is er zoveel kapot. En gelukkig kun je een relatie echt wel leuk en spannend houden als je er allebei voor gaat.

  3. Ik was vroeger van een andere mening, maar met mijn man ben ik helemaal van idee veranderd. Al dat andere is leuk voor eventjes, maar op lange termijn loopt dit ALTIJD fout.
    TIP: De godin van de jacht” van Heleen Van Royen is heel interessante lectuur hierover.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.